Verbindingsweg N69/Westparallel

17 mei 2017 uitspraak Raad van State, provincie moet opnieuw repareren.

In het PIP was aangegeven hoe de provincie denkt om te gaan met het behouden van de N2000 natuur in de Keersopperbeemden. Daarover kregen ze huiswerk van de Raad van State. Dat huiswerk werd heel slordig gemaakt en toen daar commentaar op was geleverd lieten ze snel nog een rapport opstellen door weer een ander bureau (B-ware).  De RvS heeft nu gezegd dat als ze elementen uit dat nieuwe rapport willen gaan toepassen dat ze dan ook zullen moeten aantonen dat dat werkt. En dat de hoge natuurwaarden ter plaatse niet verloren zullen gaan.
Verder mochten ze er niet zo maar vanuit gaan dat de buisleiding van Sabic, die evenwijdig aan het traject loopt, geen gevaar zou lopen. Ook dat huiswerk werd slecht gemaakt en moet verduidelijkt worden. Binnen 20 weken moet een en ander verbeterd worden.
De andere punten van ons beroep zijn afgewezen door de RvS. Die gingen over de compensatie van de natuur die verwoest gaat worden door de aan te leggen weg. Daarvan vond de RvS dat de provincie dat goed gedaan had.

Inmiddels zijn al weer talloze berichten over deze uitspraak gepubliceerd. De provincie juicht dat de weg nu niet meer ter discussie staat, maar in feite is er maar weinig veranderd ten opzichte van de tussenuitspraak in april 2016: het geheel klopt nog niet en de provincie moet het kloppend maken. Daar komt het op neer.

En wethouder Wijnen van Valkenswaard had gedacht dat het allemaal wel rond zou zijn. Hij wil de druk op de provincie opvoeren om iets te doen aan het vrachtverkeer door Valkenswaard.

Overigens: als Wijnen goed opgelet had tijdens de zitting van 26 januari 2017 dan had hij net als wij en het ED de inschatting kunnen maken dat de provincie zijn zaakjes niet op orde had.

Wij vinden het een goed idee om druk uit te gaan oefenen op de provincie om iets aan de problemen te doen. Geloof niet steeds in de volgende datum die ze noemen maar eis dat er nu iets gebeurt!!! De Westparallel is voor het oplossen van de problemen natuurlijk helemaal niet nodig. Het benutten van de bestaande wegen N396 naar Leende en de N397 naar Eersel zou al ontzettend veel oplossen.

 

Januari 2017: rapportage naar aanleiding van de Zitting van de Raad van State van 26-01-2017.

Het betreft een extra zitting m.b.t. behandeling reparatie van maatregelen te nemen door de Provincie Brabant. Dit is de tweede EXTRA zitting, waarbij de Provincie Brabant haar te nemen maatregelen die in een eerdere zitting als onvoldoende zijn beoordeeld mag toelichten.

De leden van de kamer, de rechters, hebben veel kritische vragen gesteld over de aangepaste maatregelen van de provincie.

Als eerste kwam het PIP (Provinciaal Inpassings Plan) aan de orde.

Hierbij mogen zowel de Provincie als degene die een zienswijze hebben ingediend (de appellanten) een toelichting uitspreken. De programmamanager van de provincie gebruikte opvallend vaak de woorden “samen” en “vertrouwen”. Dat de partijen die een zienswijze hebben ingediend en ook onderdeel zijn van deze zitting hier zich totaal niet in herkenden is te verwachten. Zij zijn van mening dat met name de negatieve ervaringen gedurende het keuzeproces haaks staan op “samen” en “vertrouwen”.
De Provincie blijft van mening dat het probleem van de  overlast van de N69 opgelost gaat worden met de Westparallel, dat de kernen ontlast gaan worden en dat de gebiedsimpuls gaat leiden tot veel verbeteringen in de natuur. Geen nieuw feit omdat dit standpunt van de Provincie al jaren wordt uitgedragen.

Daarna was het de beurt aan de staatsraden (de rechters) met vragen te stellen aan de provincie en aan de appellanten. De eerste vragen gingen over de compensatie. Met name de compensatie van oude bossen die worden gekapt. De regel is dat de ouderdom van het bestaande bos bepaalt wat de feitelijke compensatie moet zijn van het gekapte bos. Hoe ouder het bos wat vernield wordt des te meer bos er gecompenseerd moet worden (nieuw aangelegd moet worden). De vraag die zich dan vervolgens aandient is: hoe oud zijn de diverse bossen, waarbij ook gekeken moet worden naar de bodem en de aanwezige dieren, en zeker niet alleen naar de leeftijd van de bomen.

Daarna ging het over de vraag waarom er nog steeds geen gebieden aangewezen zijn waar deze nieuwe bossen geplaatst gaan worden. Er ligt een bindende opgave om 52 hectare bos te compenseren en daarvoor heeft de provincie een zoekgebied van 440 hectaren ter beschikking. Het verbaasde de staatsraden waarom er na al die jaren overleggen en vergaderen nog steeds geen plaatsen aangewezen zijn waar gecompenseerd gaat worden.
Op de vraag waarom er inmiddels wellicht geen 52 hectaren, maar dan toch misschien 20 of 30 hectaren realiseerbaar zouden kunnen zijn was geen passend antwoord beschikbaar. Het antwoord bestond uit twee argumenten: de provincie wil het meeste uit het beschikbare geld halen en de grootte van het project brengt met zich mee dat het “niet simpel” is. Door het kritische doorvragen van de staatsraden werd een en ander duidelijker. Er is verzuimd om de compensaties in het PIP vast te leggen, er is alleen over gesproken in Provinciale Staten. De vraag die nu blijft is dat als er niets is vastgelegd, welke zekerheid hebben burgers en agrariërs dan? Hierbij is de zorgvuldigheid in het geding.

 

November 2016

De provincie heeft haar “huiswerk” af en ingediend bij de Raad van State. De diverse bezwaarmakende partijen, waaronder BMF, Groen en Heem, Bewonersoverleg Oplossing N69 hebben een zienswijze ingediend naar aanleiding van de reparatiemaatregelen door de provincie. Eind januari volgt een mondelinge zitting bij de Raad van State welke waarschijnlijk daarna in maart 2017 uitspraak zal doen.

 

Bericht mei 2016

Op 16 en 17 november 2015 waren de mondelinge behandelingen van de ingediende beroepen bij de Raad van State Ook Groen en Heem heeft beroep ingesteld. Aan de orde kwamen o.a de wenselijkheid van de weg en twijfels over de verbetering van de leefbaarheid in de kernen van Valkenswaard en Aalst, de aantasting van natuur en cultuurhistorie, de te verwachten verkeersproblemen door files, etc. Met ondersteuning van Groen en Heem werd door een van onze leden tijdens de mondelinge zittingen informatie ingebracht waar de provincie in het geheel geen rekening mee had gehouden, namelijk de aanwezigheid van een voormalige vuilstortplaats aan de Victoriedijk in Valkenswaard, waar in het verleden illegale stortingen door bedrijven gedaan werden, waaronder chemisch afval. Uit o.a. een nu boven water gekomen rapport uit 1991 blijkt dat de kwaliteit van het grondwater nadelig beïnvloed is en wordt. Ook verplaatst de grondwaterstroming zich in de richting van Dommelen en het natuurgebied waar de weg is gepland.

De Raad van State heeft 20 april 2016 een tussenuitspraak gedaan waarbij de provincie in de gelegenheid wordt gesteld binnen 26 weken een aantal zaken te repareren. Het belangrijkste bezwaar is dat er niet voldoende compensatie is geregeld voor het verloren gaan van natuurgebieden in het Keersopdal en met name ook voor het vennengebied Groot Goor en omgeving.

De provincie heeft zes maanden de tijd gekregen om met verbeteringen te komen. Inmiddels heeft de provincie haar huiswerk af (september 2016) en kunnen de diverse bezwaarmakende partijen een reactie daarop geven. In oktober 2016 zal de Raad van State, naar verwachting, met een definitieve uitspraak komen.

 

 

                                                              

Voor meer actuele informatie verwijzen wij u naar de website van Oplossing 69 Bewonersoverleg Dommelen:  www.oplossingn69.nl/

Geef een reactie